AVONACU
© AVONACU 2013
Myanmar
Myanmar Zondag   26   okt   en   maandag   27   okt:   Kort   na   de   middag   rijden   we   naar   Tielt   want   we   laten   de   wagen   daar.   Voor   een   langere   periode   hebben   we liever   dat   de   auto   toch   wel   in   goede   handen   is.   Rond   17   uur   moeten   we   op   de   luchthaven   zijn   zodat   we   kwart   voor   4   vertrekken.   We   checken   in   bij Austrian   airlines,   eten   nog   iets   kleins   en   nemen   dan   afscheid   van   Lena   en   Jozef.   Stipt   op   tijd   hangen   we   in   de   lucht   maar   de   service   van Austrian voor   hun   kortere   vluchten   is   ronduit   triestig:   ofwel   een   pakje   zoute   koekjes,   ofwel   een   lokale   leo-wafel.   In   Wenen   hebben   we   net   de   tijd   om   even rond   te   neuzen   in   de   duty   free   en   weg   zijn   we,   voor   een   vlucht   van   een   dikke   10   uur   naar   Bangkok.   Nu   stelt   de   catering   ons   niet   teleur   al   kan   je   het toch   niet   vergelijken   met   Turkish,   Etihad   of   Qatar.   Met   een   half   uurtje   vertraging   landen   we   in   Thailand   en   ook   met   een   klein   half   uurtje   vertraging vertrekken   we   naar   ons   einddoel: Yangon. Toch   nog   even   verder   zagen   want   de   service   van Thai   airways   is   top! Terwijl   ik   nog   paspoortcontrole   aan het   afronden   ben   rijdt   Jeannique   me   al   tegemoet   met   onze   bagage,   weer   een   opluchting   rijker.   Bij   het   wisselen   van   ons   eerste   geld   gaat   het   al   fout: één   van   onze   gestreken   100   euro   biljetten   wordt   niet   aanvaard   door   die   2   poppemiekes   achter   een   balie.   Ik   ga   er   mee   naar   een   andere wisselagent   en   geen   enkel   probleem,   komplete   waanzin   dus.   Jeannique   regelt   ons   gauw   een   taxi   aan   de   basisprijs   zijnde   8000   Kyat   en   een   half uurtje   later   staan   we   voor   ons   hotel   wat   gelegen   is   op   de   6de   en   7de   verdieping   van   een   building,   hoog   en   droog.   De   kamer   is   basic   maar kraaknet, eindelijk kunnen we genieten van platte rust. Dinsdag   28   okt:   Geen   van   ons   beiden   heeft   goed   geslapen   maar   na   een   verkwikkende   douche   gaan   we   rond   kwart   na   8   ontbijten.   We   kunnun buiten   zitten   op   het   dakterras   maar   zo   tof   is   dat   nu   ook   weer   niet   want   de   zon   is   al   in   die   mate   van   de   partij   dat   we   bijna   smelten   op   ons   terras.   Om 9   uur   zijn   we   op   weg   richting   Yangon   river   en   maken   er   kiekjes   van   de   haven   en   overzetbootjes.   Dan   bezoeken   we   de   vlakbij   gelegen      Botataung paya   met   bijhorende   tuin.   Speciaal   aan   deze   pagode   is   dat   je   in   de   zedi   rond   kan   wandelen,   zigzag   gangen   van   boven   tot   onder   bekleed   met bladgoud.   Is   dit   nog   verering   of   platte   decadentie?   Ook   de   bijhorende   tuin   en   bidplaatsen   zijn   hun   3   usd   meer   dan   waard.   Na   dit   bezoek   stappen we   richting   Sule   pagode   en   in   Merchand   street   ontdekken   we   een   eerste   restaurantje   waar   we   het   aandurven   om   te   lunchen.   De   noedels   en vermicelli   met   kip   zijn   overheerlijk. Als   we   wat   later   door   de   winkelstraat   lopen   gaan   de   hemelsluizen   open   maar   een   vriendelijke   juwelier   biedt   ons een   schuilplaats   aan   inclusief   stoel   onder   zijn   luifel.   Na   een   uurtje   houdt   het   eindelijk   op   en   via   een   bezoek   aan   een   paar   locale   winkelcentra   , bereiken   we   de   Sule   pagode.   Deze   is   bijlange   niet   zo   imposant   als   de   vorige   maar   toch   nog   meer   dan   de   moeite   waard.   Op   onze   terugweg   naar het   hotel   kopen   we   tickets   voor   de   nachtbus   naar   Mandalay,   voor   30   euro   hebben   we   2   plaatsen   in   een   vip   bus   met   enkel   3   stoelen   naast   elkaar, eigenlijk   te   vergelijken   met   business   class   in   een   vliegtuig.   Het   enige   mooie   restaurant   dat   we   al   tegenkwamen   is   vlakbij   ons   hotel   en   we   gaan   er dan   ook   dineren.   De   kip   met   lenteui   en   gember   is   niet   te   versmaden.   Na   deze   zware   dag   gaan   we   toch   maar   op   tijd   slapen   want   we   moeten   nog wat rust inhalen. Woe   29   okt:   Allebei   beter   geslapen   zitten   we   deze   morgen   rond   9u   aan   het   ontbijt,   en   het   is   alweer   heet   op   ons   terras.   Daarna   moeten   we   alles terug   inpakken   want   vanavond   stappen   we   de   bus   op.   Rond   10u   zijn   we   op   weg   naar   de   Shwedagon   paya   en   onderweg   gaan   we   enkele   hotels binnen   om   eens   te   vergelijken.   We   komen   tot   de   conclusie   dat   we   op   een   goeie   plaats   zitten   en   zullen   dan   ook   reserveren   voor   onze   laatste   dagen van   de   reis.   We   zien   de   Shwedagon   al   vanop   een   afstand   staan   en   of   dat   het   zicht   imposant   is!   We   gaan   binnen   via   de   zuidingang   waar   twee griffioenen   de   ingang   flankeren.   Eerst   schoenen   afgeven   daarna   een   overdekte   trappenhal   door   met   allerlei   winkeltjes   waar   men   offerandes verkoopt   en   boven   aan   de   trappen   ticket   balie   8   usd   per   persoon.   De   eerste   aanblik   is   overweldigend   en   we   gaan   eerst   even   zitten   op   de   trappen van   een   bijtempel   om   alles   te   aanschouwen,   het   is   groot,   groter   groots   en   als   al   wat   blinkt   hier   goud   is...   amaai!   We   kuieren   langzaam   rond   de paya   met   zijn   honderden   tempels   en   kleinere   stoepa's   en   nemen   rustig   de   tijd   om   de   locals   te   observeren   tijdens   hun   offerandes.   Na   een   4-tal   uur houden   we   het   voor   bekeken   en   keren   terug   richting   hotel.   Onderweg   bezoeken   we   een   lokaal   marktje   waar   allerhande   voedingswaren   aan   de man   gebracht   worden:   alle   soorten   zeevruchten,   gewone   vruchten,   groenten,   bloemen,   kippenbillen,   kippenborsten,   kippenpoten,   kippenlevers, kippendarmen,   kortom   alles.   In   de   valavond   gaan   we   terug   eten   in   de   B56   en   daarna   genieten   we   van   een   extra   service   van   ons   hotel   want   we krijgen   een   kamer   om   ons   te   douchen   en   om   te   kleden.   Kwart   na   zeven   vertrekken   we   naar   het   busstation   en   we   doen   over   de   dikke   20   km   bijna anderhalf   uur.   Bij   JJ   travel   aangekomen   krijgen   we   een   lekkere   koffie   en   een   weinig   later   staat   onze   VIP   bus   voor   de   deur.   Dit   hebben   we   in   Belgie nog   nooit   gezien   en   ook   een   pools   koppel   dat   mee   is,   kent   deze   reisformule   niet.   In   feite   staan   er   maar   12   rijen   van   3   reuzenstoelen   in   de   bus. Persoonlijk videoscherm en koptelefoon is er voor iedereen alsook spijs en drank. Ze kunnen er bij Austrian airlines nog iets van leren. Do   30   okt:   De   nacht   vloog   voorbij   en   om   half   zes   staan   we   aan   de   bushalte   van   Mandalay.   Eigenlijk   staan   we   nog   15   km   van   Mandalay   zodat   we een   taxi   delen   met   het   poolse   koppel   naar   onze   hotels.   Wij   hebben   gekozen   voor   "A   little   bit   of   Mandalay"   ,   een   beetje   buiten   het   centrum   maar   met prachtige   kamers   in   een   oase   van   rust.   Tot   rond   de   middag   halen   we   wat   slaap   in   en   dan   gaan   we   het   centrum   verkennen.   We   bezoeken   onder andere   Zeigi   markt   en   onderweg   leggen   we   een   taxi   vast   voor   morgen,   hij   zal   ons   een   ganse   dag   rondrijden   zodat   we   de   omliggende   dorpen kunnen   bezoeken.   Uiteindelijk   vinden   we   een   restaurant,   V-cafe   waar   we   het   aandurven   om   te   eten.   Dit   is   een   hippe   keet   waar   frisse   coctails   en lekker   eten   geserveerd   worden.   Met   de   lokale   bus   rijden   we   naar   het   koninklijk   paleis   met   zijn   imposante   uitkijktoren. Alles   is   er   van   teak   gemaakt en   nog   in   zeer   degelijke   staat.   Na   ons   bezoek   kuieren   we   nog   wat   langs   het   water   rond   het   paleis   en   keren   dan   met   een   openluchttaxi,   lees vrachtwagentje   met   banken   in   de   laadruimte,   terug   naar   ons   hotel.   De   zoveelste   douche   doet   alweer   deugd   en   ons   diner   in   het   restaurant   van   het hotel   mag   er   meer   dan   zijn.   Nooit   aten   we   betere   kip   met   gember   en   varken   in   zoetzure   saus.   Topeten   zou   de   Jeroen   zeggen.   Moe   van   al   dat ronddraven in deze hitte kruipen we om 21 uur in ons bed. Vrij   31   okt:   Na   het   ontbijt   zitten   we   om   9u   al   in   de   taxi   op   weg   naar   Mahamuni   paya,   in   deze   boeddhistische   tempel   wordt   er   door   de   mannelijke gelovigen   bladgoud   geplakt,   in   die   mate   zelfs   dat   boeddha   op   een   wrattenzwijn   begint   te   lijken.   Het   steekt   daar   echt   niet   op   een   kilootje   goud.   We rijden   door   naar Amapura   naar   het   Maha   Ganayon   klooster   waar   om   en   bij   de   1000   monniken,   jong   en   oud   in   immense   rijen   staan   aan   te   schuiven voor   hun   maaltijd.   Op   weg   naar   Sagaing   stoppen   we   aan   de   Shwe   kyat   kya   paya   waar   we   een   mooi   uitzicht   hebben   op   Sagaing   hill.   Op   Sagaing hill   bezoeken   we   twee   van   de   talrijke   pagodes   die   hier   het   landschap   domineren.   Bij   het   beneden   rijden   bezoeken   we   een   school   die   volledig   draait op   donaties,   van   heinde   en   ver   zitten   hier   vaak   kleine   kinderen   waarvan   de   ouders   zich   geen   andere   vorm   van   onderwijs   kunnen   veroorloven.   Ze zijn   dan   ook   meestal   voor   maanden   van   huis.   Na   de   lunch   rijden   we   door   naar   Inwa   en   we   worden   met   een   bootje   naar   de   overkant   gebracht   en rijden   dan   verder   met   paardenkar   voor   een   rondrit   van   2uur   waar   we   verschillende   sites   bezoeken.   We   rijden   terug   naar Amapura   voor   een   nieuw hoogtepunt   van   onze   reis:   de   zonsondergang   bij   U   Bein   bridge,   onwaarschijnlijk   mooi   en   onvergetelijk.   Bij   het   terugrijden   gaan   we   naar   het   station voor info want overmorgen willen we over het Gokteik viaduct naar Hsipaw. Za   1nov:   We   hebben   fietsen   gehuurd   en   rijden   eerst   naar   het   station   om   tickets   te   kopen   naar   Hsipaw   in   upperklas   betalen   we   4000   kyat   per persoon   voor   een   ritje   van   11   uur.   Vervolgens   rijden   we   naar   de   goud   bewerkers   en   zien   we   welke   intensieve   arbeid   er   nodig   is   om   bladgoud   te produceren.   Aan   de   rivier   snuiven   we   de   sfeer   op   van   de   haven   en   spreken   er   met   een   jonge   franse   manager   die   een   nieuw   concept   op   poten heeft   gezet   met   een   superdeluxe   cruiseboot   topdek   zwembad   inclusief.   Zijn   maidentrip   gaat   door   op   15   november   en   we   wensen   hem   veel   succes. We   rijden   verder   stroomopwaarts   en   duiken   via   de   bloemenmarkt   terug   het   centrum   in.   In   het   V   cafe   eten   we   gegrilde   gambas   en   kippenbrochetten en   of   het   smaakt....het   is   hier   goed   vertoeven.   In   een   verschroeiende   hitte   rijden   we   naar   de   voet   van   Mandalay   hill   waar   we   enkele   pagodes bezoeken   waaronder   de   Kuthodaw   paya   welke   1744   kleine   pagodes   heeft   met   in   elk   een   stenen   blad   naar   verluidt   het   grootste   boek   ter   wereld.   De obligate   klim   naar   de   top   van   Mandalay   hill   was   achteraf   gezien   een   beetje   overbodig,   meer   dan   900   trappen   voor   een   beetje   kitch   en   een   mooi zicht.   Als   we   beneden   komen   begint   het   al   te   schemeren   en   haasten   we   ons   dus   terug   naar   ons   hotel.   We   hebben   een   pittig   fietsdagje   achter   de rug en het avondeten smaakt ons des te meer. Zo   2   nov:   Om   10   na   3   uit   de   veren   want   om   half   vier   komt   de   taxi   ons   oppikken,   of   ten   minste   dat   zou   hij   moeten.   Uiteindelijk   hebben   we   5   minuten over   als   we   de   trein   van   4   u   instappen,   bedankt   voor   de   stress   mr.   taxi.   Over   de   treinrit   kunnen   we   kort   zijn:   het   ijzeren   vehikel   hotst   en   botst   er maar   op   los   en   slingert   zich   een   weg   door   het   platteland.   In   zigzag   beklimmen   we   de   heuvels   om   uiteindelijk   na   8   uur   dooreen   geschud   te   zijn   ons doel   te   bereiken.   Het   Gokteik   viaduct   wordt   stapvoets   overschreden   want   deze   ijzeren   reuze   meccano   staat   er   al   sinds   1901   en   moet   zo   weinig mogelijk   belast   worden.   Toch   wel   enkele   spannende   minuten   beleefd.   Na   nog   eens   3   uur   tussen   de   heuvels   te   laveren   komen   we   aan   in   Hsipaw waar   de   eigenaar   van   Tai   house   ons   staat   op   te   wachten.   Tai   house   is   een   nieuw   hotel,   volledig   in   laagbouw,   waar   het   goed   vertoeven   is   in tijdeloze rust. Na een bezoek aan een klooster genieten we van een voortreffelijk diner en kruipen dan letterlijk in ons bed. Ma   3nov:   Om   10   voor   6   uit   de   veren   want   om   half   7   pikt   een   minibusje   ons   op   en   we   moeten   eerst   nog   ontbijten.      Tijdens   ons   ontbijt   heeft   de eigenaar   geregeld   dat   het   busje   slechts   om   7   uur   zal   komen   en   hij   geeft   ons   gratis   met   zijn   privéwagen   een   rondrit   door   het   stadje.   Hij   vertelt honderduit   over   de   prinsen   van   Hsipaw.   Volgens   ons   vertelt   hij   niet   alles   en   we   vermoeden   zelfs   dat   hij   er   familie   van   was,   gezien   de   grootte   van het   domein   waar   we   vertoeven.   Uiteindelijk   zetten   we   ons   om   half   8   In   beweging   richting   Mandalay   met   een   razendsnelle   minibus,   alleen,   hij   stopt wel   duizend   en   een   keer.   Bij   de   stop   in   Pin   u   Lwin   waar   de   locals   gaan   lunchen   kopen   we   in   een   shopje   honing   uit   de   locale   bijenkasten   die   we overal   onderweg   zagen.   Uiteindelijk   zijn   we   om   13u30   terug   in   Mandalay   en   hebben   dus   nog   4   uur   de   tijd   om   wat   rond   te   kuieren   want   om   17u30 vertrkken   we   naar   Bagan.   Terug   de   bus   in   dus   en   ditmaal   voor   een   rit   van   5   uur   op   slecht   verharde   weg   in   de   donkere   nacht.   Als   we   rond   22   uur aankomen in B&B Empress checken we in, nemen een douche en kruipen in ons bed. Di   4   nov:   Ontbijten   doen   we   op   het   dakterras   om   daarna   2   fietsen   te   huren   want   we   willen   de   omgeving   verkennen.   De   weg   naar   Old   Bagan   loopt constant   op   en   af   maar   vooral   op,   gelukkig   vallen   de   fietsen   nogal   mee. Als   we   ons   ticket   voor   de   Bagansite   gaan   kopen   krijgen   we   het   meteen   aan de   stok   met   de   beambten   omdat   ze   meer   vragen   in   kyat   dan   dollars.   We   weigeren   dit   supplement   te   betalen   en   vertrekken   zonder   ticket   maar   een weinig   later   hebben   we   de   politie   op   onze   nek   en   kunnen   dus   niet   anders   dan   afdokken.   Hieruit   blijkt   duidelijk   dat   alles   hier   nog   in   handen   is   van het   leger   je   ziet   alleen   geen   uniformen   meer.   We   bezoeken   een   opeenvolging   van   tempels   onder   een   broeierig   hete   zon   en   toevallig   botsen   we   op de   pagode   welke   uitgebouwd   is   om   de   zonsondergang   te   bekijken.   Daar   het   toch   al   na   16   uur   is   besluiten   we   een   strategische   plaats   in   te   nemen en   daar   te   blijven,   gelukkig   hebben   we   juist   drank   gekocht.   De   zonsondergang   valt   wat   tegen   want   er   zijn   teveel   wolken   aan   de   horizon.   We vertrekken   in   de   schemering   met   onze   fietsen   zonder   verlichting   leuk   is   anders   maar   het   was   het   waard.   In   het   pikdonker   bereiken   we   heelhuids ons   hotel.   De   eigenaar   raadt   ons   aan   te   gaan   dineren   in   7   sisters   restaurant,   de   zaak   draait   nog   proef   en   gaat   officieel   open   op   15   november,   maar het eten is er top! Na nog maar eens een prachtige maar bloedhete dag genieten we van de airco op onze kamer voor we gaan slapen. Wo   5   nov:   Na   het   ontbijt   springen   we   terug   op   de   fiets   en   rijden   naar   Nyaund   U,   het   backpackers   oord   van   Bagan   waar   ook   de   meeste   reisbureaus en   busmaatschappijen   zijn.   We   kopen   er   tickets   voor   de   nachtbus   naar   Inle   en   de   halve   daguitstap   naar   Mount   Popa.   We   kuieren   wat   rond   op   de lokale   markt   en   gaan   dan   naar   de   Shwezigon   pagode.   Steeds   meer   vragen   we   ons   af   waar   de   bakken   geld   van   de   donaties   naartoe   gaan.   Daarna begeven   we   terug   naar   de   tempelvlakte   en   als   we   bij   de Alo   pyi   aankomen   begint   het   zowaar   te   regenen,   gelukkig   stopt   het   na   een   kwartiertje   en kunnen   we   onze   tocht   verder   zetten.   We   nemen   een   late   lunch   vlak   bij   de   Ananda   tempel   en   gaan   die   dan   ook   bezoeken,   gevolgd   door   de imposante   That   Byin   nyu   tempel.   Als   we   hier   klaar   zijn   is   het   kwart   na   4   en   haasten   we   ons   naar   de   vlakbij   gelegen   kade   waar   we   een   boot gereserveerd   hebben.   Een   weinig   laten   zitten   we   met   zijn   tweeën   op   het   water   want   we   hebben   de   boot   van   12   personen   voor   ons   alleen.   Meer dan   1   uur   dobberen   we   op   de   Ayeyarwaddy   river   tot   zonsondergang.   Terug   naar   het   hotel   in   het   donker   met   de   fiets   maar   we   beginnen   eraan   te wennen.   Dineren   doen   we   terug   in   het   7   sisters   restaurant   en   maken   er   een   praatje   met   de   uitbaatster,   ze   heeft   17   jaar   in   Nederland   gewoond   en start nu deze zaak op in haar geboorteland. Do   6   nov:   Deze   keer   geen   loden   zon   bij   het   ontbijt   maar   regen.   De   overblijfselen   van   een   zware   storm   boven   Bangladesh   hangen   nu   boven Myanmar   maar   vooral   her   zuidelijk   gedeelte   heeft   er   last   van.   Er   zouden   in   Yangon   al   overstromingen   zijn.   Om   9   uur   vertrekken   we   naar   Mount Popa   en   blijkt   dat   we   geen   busticket   hebben   maar   eentje   voor   een   taxi,   we   pikken   vlakbij   enkel   nog   een   Duitser   op   en   weg   zijn   we.   Als   we anderhalf   uur   later   aan   de   rots   van   Popa   aankomen   is   het   nog   steeds   miezerig.   Gelukkig   is   de   beklimming   van   de   700   trappen   volledig   overdekt maar   boven   zien   we   geen   steek   want   we   zitten   in   de   wolken   en   het   regent   nog   steeds.   In   de   gutsende   regen   rijden   we   terug   naar   Bagan   waar   we onderweg   een   motorijder   met   passagier   door   het   vele   water   op   de   weg   een   gracht   zien   induiken,   gelukkig   zonder   erg.   Aangekomen   in   het   hotel gaan   we   wat   rusten   want   het   regent   nog   steeds   pijpenstelen.   Rond   3   uur   gaan   we   weer   op   stap   nu   richting   rivier   achter   ons   hotel   waar   we   een mooie   tempel   ontdekken   met   bijna   enkel   locals.   Velen   vragen   dan   ook   om   met   ons   samen   op   de   foto   te   mogen,   stilaan   worden   we   beroemd.   Op   de terugweg   kopen   we   in   klein   shopje   drank   en   de   vrouw   nodigt   ons   direct   uit   naar   haar   woonkamer   waar   de   Birmese   Foo   Fighters   aan   het   oefenen zijn,   stevig   rock   en   verre   van   slecht. Als   klap   op   de   vuurpijl   mogen   we   van   de   bazin   van   de   seven   sisters   morgen   naar   het   huwelijksfeest   van   haar zus komen. Afspraak rond 9 uur wat we in dank aannemen. Vrij   7   nov:   Eerst   gaan   we   een   kijkje   nemen   naar   het   huwelijk   en   bedanken   nog   eens   voor   de   uitnodiging.   Vandaag   heeft   Jeannique   geen   zin   om   te fietsen   en   dus   trekken   we   te   voet   naar   Old   Bagan.   Op   deze   wijze   bezoeken   we   ook   eens   de   tempels   die   we   anders   altijd   voorbij   fietsten.   Op   een lokaal   markje   zaagt   een   verkoopster   ons   de   oren   van   het   hoofd   om   een   mooi   verlakte   baboo   mok   te   ruilen   voor   twee   staaltjes   parfum,   waar Jeannique   uiteindelijk   mee   instemt.   In   het   archeologisch   museum   hebben   we   nog   maar   eens   ambras   met   het   staatsapparaat   wanneer   de   lokale vrouwen   met   grote   handtassen   wel   binnen   mogen   en   wij   ons   rugzakje   moeten   achter   laten.   Jeannique   neemt   dit   niet   en   gaat   aan   de   balie   haar geld   terugeisen   wat   haar   nog   lukt   ook.   We   gaan   onze   frustratie   opeten   in   de   Moon,   een   vegetarisch   paradijs.   Op   de   terugweg   gaan   we   op   zoek naar   de   longneck   woman   maar   we   vinden   enkel   een   vrouwtje   die   artisanaal   sigaren   aan   het   rollen   is.   We   geven   haar   een   pen   en   krijgen   spontaan een   groene   sigaar   cadeau.   Langzaam   zakken   we   af   naar   ons   hotel   en   wat   later   worden   we   opgepikt   door   de   afhaalservice   van   de   bus maatschappij,   lees   een   kleine   pickup   met   plastieken   krukjes   als   zitjes.   In   het   is   al   10   voor   7   als   we   het   busstation   bereiken   en   minder   dan   een kwartier   later   zijn   we   aan   het   hotsebotsen   richting   Inle.   We   hebben   een   vrij   voorzichtige   chauffeur   waar   we   wel   blij   om   zijn   want   de   weg   is   smal   en de afgronden heel diep. Za   8   nov:   Rond   half   4   stopt   de   bus   voor   de   personen   die   naar   Inle   willen,   we   staan   in   een   godvergeten   straat   maar   toch   staan   er   2   personen   te wachten:   eentje   met   motortaxi   waar   we   graag   gebruik   van   maken,   een   andere   die   ons   midden   in   de   nacht   twee   tickets   voor   de   Inle   site   komt verkopen.   Het   is   hier   afdokken   of   je   vertrekt   niet   eens   naar   je   hotel.   Rond   4   uur   staan   we   voor   het   Sandalwood   hotel   en   gelukkig   leven   ze   een beetje   met   ons   mee   want   we   krijgen   direct   een   kamer   ondanks   het   vroege   uur.   We   gaan   dan   ook   nog   enkele   uren   pitten   voor   we   de   stad   gaan verkennen.   Iets   na   9   uur   gaan   we   op   stap   en   we   zitten   op   2   minuten   van   het   kanaal   dat   naar   het   meer   loopt.   Een   ongelofelijke   wirwar   van   boten   en bootjes   transporteren   zowat   alles   wat   van   het   meer   komt   en   er   naartoe   gaat:   tomaten   (miljoenen),   lenteui,   boontjes,   meer   groenten,   houten bakken,   bidons   brandstof,   locals   en   niet   in   het   minst   toeristen.   Dit   is   eigenlijk   een   beetje   het   bruisende   Azië   wat   we   nog   niet   gezien   hadden.   We regelen   direct   een   boot   voor   morgen   en   trekken   verder   het   stadje   in   na   eerst   een   ganse   tijd   op   de   pier   alles   goed   geobserveerd   en   gefotografeerd te   hebben.   Bij   de   Italiaan,   nou   ja,   gaan   we   pizza   en   pasta   eten   maar   eigenlijk   gaan   we   toch   liever   voor   de   lokale   keuken.   Gesmaakt   heeft   het   wel en   de   wifi   werkt   er,   zij   het   heel   traag.   We   bezoeken   nog   de   lokale   overdekte   markt   en   op   onze   terugweg   naar   het   hotel   vinden   we   een   Brits   koppel die   mee   wil   met   de   boot   om   vanavond   de   zonsondergang   te   beleven   op   het   water.   We   maken   prachtige   foto's   van   mens   en   natuur   en   gaan   met een   goed   gevoel   eten   in   Min   Mins   restaurant,   een   aftands   stulpje   om   te   zien   maar   zeer   gekend   voor   de   lekkere   keuken.   Inle   valt   reuze   mee,   we gaan ons hier amuseren. Zo   9   nov:   Kwart   voor   acht   en   we   zitten   in   de   boot   voor   een   dagtocht   op   het   meer.   Onze   eerste   stop:   een   bezoek   aan   de   zilversmeden,   mooie dingen   maar   zeker   duurder   dan   in   Belgie.   We   varen   door   naar   de   giraffenvrouwen   die   aan   het   weven   zijn   en   vragen   ons   echt   af   hoe   ze   het klaarspelen   rond   te   lopen   met   zo'n   hoop   ijzerwerk   rond   hun   hals.   Er   is   ook   een   atelier   waar   de   befaamde   paraplu's   gemaakt   worden,   er   wordt onderscheid   gemaakt   tussen   deze   voor   de   zon   die   wit   zijn   en   die   voor   de   regen   die   een   kleurtje   hebben.   Onze   volgende   stop   is   de   grote   paya   aan de   overkant   van   het   meer   het   is   een   van   de   vele   en   zeker   niet   de   indrukwekkendste   maar   we   zij   hier   nu   en   willen   hem   gezien   hebben.   In   een   vrij grote   weverij   krijgen   we   uitleg   over   hoe   uit   lotus   stengels   ragfijne   draden   gewonnen   worden   om   te   verweven   tot   stoffen   die   10   maal   duurder   zijn dan   zijde.   De   uitleg   is   heel   interessant,   de   prijzen   waren   net   boven   ons   budget.   ..daarna   varen   we   verder   en   houden   halt   op   een   kleine   werf   waar de   vermaarde   boten   vervaardigd   worden   en   komen   te   weten   dat   een   groot   exemplaar   waar   wij   nu   mee   varen   2500   dollar   kost   en   een   kleine vissersboot   800   dollar,   beiden   wel   zonder   motor.   De   sigarenmaaksters   rollen   er   lustig   op   los   en   na   een   kleine   donatie   krijgen   we   er   eentje   cadeau met   de   zoete   tabak   die   enkel   in   Inle   te   verkrijgen   is,   tijdens   onze   laatste   avond   maken   we   ze   soldaat.   Na   een   lunch   op   het   water   varen   we   door honderden   meters   tomaten   planten   op   watercultuur,   geen   wonder   dat   we   hier   zoveel   vrachtwagens   met   tomaten   zien   vertrekken   naar   alle windstreken   van   Myanmar.   Onze   laatste   stop   moest   het   hoogtepunt   worden   maar   is   eigenlijk   de   ontgoocheling   van   de   dag.   We   hebben   het   over het   kattenklooster   met   door   hoepels   springende   katten   maar   uiteindelijk   zien   we   twee   exemplaren:   een   kater   die   prompt   wegloopt   en   een hoogzwangere   kattin.   Het   volledig   teakhouten   klooster   was   wel   de   moeite   waard.   Rond   15   uur   staan   we   terug   aan   wal.   We   willen   tickets   kopen   om morgen   nacht   te   vertrekken   maar   alles   is   uitverkocht. Toch   is   de   ontgoocheling   niet   groot   want   het   is   hier   goed   vertoeven   in   Inle   en   een   extra   dagje zien   we   hier   gerust   nog   zitten,   ook   voor   Sandalwood   hotel   is   het   geen   probleem   dat   we   nog   een   extra   dagje   blijven.   We   spoelen   alle   impressies door   met   een   lekkere   mojito   en   daarna   eten   we   lekkere   pannenkoeken   met   tomaat,   ui,   kaas   en   ei.   Ook   al   hebben   we   veel   in   de   boot   gezeten   het was een vermoeiende dag en al gauw liggen we in slaap. Ma   10   nov:   Vandaag   gaan   we   fietsen.   We   vertrekken   in   noordelijke   richting   en   bezoeken   het   klooster   met   de   ovale   ramen,   sowieso   het   meest gefotografeerde   klooster   van   Myanmar.   We   hebben   geluk   want   de   monniken   komen   juist   binnen   voor   het   ochtend   gebed   en   we   zijn   nog   de   enige bezoekers.   We   kunnen   dus   fotograferen   naar   hartelust.   Toevallig   lezen   we   in   de   Lonely   planet   een   artikeltje   over   de   Red   mountain   Estate   een   van de   weinige   wijngaarden   met   proeverij   in   Myanmar   en   dat   op   fietsafstand.   De   afstand   valt   heel   goed   mee   enkel   de   laatste   klim   leggen   we   te   voet   af wegens   te   weinig   versnellingen   op   de   fiets.   We   kiezen   voor   de   proeverij   van   4   wijnen   en   vinden   ze   maar   niets. Alsnog   bestelt   Jeannique   een   glas Inle   Valley   White   en   deze   valt   best   in   de   smaak.   Je   kan   er   ook   op   de   wijngaard   eten   en   het   zicht   is   niet   alleen   adembenemend   het   eten   is   er   ook voortreffelijk.   We   nemen   een   totaal   andere   weg   terug   en   bezoeken   nog   een   aantal   pagoden   en   kloosters   maar   na   Bagan   is   het   moeilijk   om   nog een   wow   gevoel   te   krijgen.   We   aperitieven   bij   Min   Min   en   gaan   dan   onze   home   cooking   verorberen   die   we   gisteren   besteld   hadden.   We   zijn   nu meer   dan   overtuigd:   de   Birmese   keuken   is   top!      ‘s Avonds   regelen   we   in   het   hotel   nog   een   overnachting   in   Yangon   zodat   we   overmorgen   met   een gerust gemoed terug naar de hoofdstad kunnen. Di   11   nov:   Dinsdag   wordt   een   wandeldag,   na   het   ontbijt   is   het   tijd   om   in   te   pakken   en   zetten   onze   bagage   al   in   de   lobby.   Daarna   nemen   we   nog   wat sfeerbeelden   op   de   locale   markt.   We   maken   er   een   snipperdag   van   en   trotseren   de   6   -   7   km   richting   wijnboer.   De   fles   droge   witte   Inle   wijn   hebben we   dan   ook   meer   dan   verdiend   en   ze   gaat   voortreffelijk   bij   onze   zoet   zure   kip   en   jumbo   burger.   Op   de   terugweg   mogen   we   mee   met   een   jonge   gast aan   het   stuur   van   een   road   helicopter,   lees   mini   tractor   met   2   wielen   en   harley   stuur   met   een   karretje   er   aan.   Ze   zijn   zo   vriendelijk   meneer.   We kuieren   nog   wat   langs   de   boten   en   gaan   dan   aftellen   voor   ons   vertrek   met   de   luxe   coaster.   Het   moet   gezegd,   de   bus   van   JJ-company   was   veruit   de indrukwekkenste   maar   deze   mag   er   ook   best   zijn.   Na   wat   hotsebotsen   tot   voorbij   Kalaw   zijn   we   op   betere   wegen   en   vallen   we   in   slaap   op   de   tonen van pink floyd. Woe   12   nov:   Rond   kwart   voor   6   stoppen   we   ergens   tegen   Bago   waar   wij   er   uit   moeten   want   we   willen   direct   door   naar   de   gouden   rots.   We   worden gevoerd   door   een   open   lucht   karretje   tot   aan   de   bushalte   en   minder   dan   10   minuten   later   zitten   we   op   de   bus   naar   de   gouden   rots   in   het   oosten.   Dit dank   zij   een   vriendelijke   birmees   die   enkel   aan   de   hand   van   een   foto   van   de   rots   begreep   wat   we   wilden   en   alles   regelde   voor   ons   want   het   was eigenlijk   een   bus   voor   birmezen      zonder   toeristen. Als   we   rond   10   uur   aankomen   kunnen   we   direct   een   bus   regelen   naar   Yangon   want   we   hebben een   kamer   kunnen   bemachtigen   in   onze   vaste   b   en   b. Als   sardines   zitten   we   in   een   camion   als   we   finaal   omhoog   rijden   richting   rots.   Je   kan   je   niet voorstellen   hoeveel   geld   met   deze   vereringen   gemoeid   gaat.   Een   arme   zonder   benen   wordt   onderweg   straal   genegeerd   op   een   paar   na   maar   voor de   rest   lekker   bladgoud   gaan   plakken   op   een   grote   steen.   Wij   vinden   het   alvast   waanzin   al   zien   ze   wel   erg   graag   de   toeristen   komen.   Voor   dit bezoekje   telden   we   22000   kyat   neer,   dat   zijn   11   grote   bieren   van   75   cl   hier   op   café,   maar   je   moet   het   gezien   hebben.   Om   13   uur   staan   we   terug beneden   in   het   dorp,   wisselen   ons   busticket   voor   16   uur   naar   eentje   voor   14   uur   en   gaan   dan   eten   in   een   lokale   tent   waar   we   met   een   bang   hartje vermicelli   met   gebakken   kip   bestellen.   De   jonge   baas,   die   trouwens   unief   gedaan   heeft   stelt   ons   in   degelijk   engels   gerust   dat   alles   bereid   en gereinigd   wordt   met   flessen   water.   We   hebben   het   ons   niet   beklaagd,   het   voedsel   is   zo   lekker   dat   we   er   nog   eentje   bestellen   en   we   krijgen   er   nog elk   een   dagsoep   gratis   bovenop   alsook   een   stuk   watermeloen.   Met   een   grote   fles   bier   er   bij   betaalden   we   een   dikke   5   Euro   en   ziek,   nee   helemaal niet.   Terug   de   bus   in   naar   Yangon   voor   en   dikke   4   uur   en   dan   nog   een   dik   half   uur   taxi   maakt   dat   we   om   19   uur   in   onze   b   &   b   zijn   waar   we   een superior   kamer   krijgen   voor   de   prijs   van   een   standaard   kamer.   We   bestellen   tickets   voor   de   bus   naar   de   bengaalse   kust   morgenavond,   gaan   nog iets eten in de bg 56 en kruipen dan doodmoe in ons king size bed, boeken toe. Do   13   nov:   Tot   11   uur   blijven   we   rondkuieren   in   het   hotel   het   is   bloedheet   in   Yangon   en   we   zoeken   wat   verkoeling   in   een   shopping   mall   waar   we   al eens   rondkijken   wat   we   allemaal   kunnen   meebrengen   naar   huis.   We   eten   daar   ook   een   hapje,   ze   hebben   er   van   die   lekkere   Portugese   pasteitjes en   espresso.   Vervolgens   bezoeken   we   de   overdekte   markt   waar   zowat   alles   van   het   land   te   verkrijgen   is,   van   het   goedkoopste   t-shirt   tot   de   duurste parels.   Terug   zoeken   we   verkoeling   in   de   hippe   Bbq   cafe   maar   de   snacks   zijn   er   te   pikant   en   het   bier   te   lauw.   Rustig   aan   zakken   we   af   naar   ons hotel   want   we   moeten   nog   de   bus   op   naar   Ngwe   Saung   beach.   De   beloofde   super   coaster   blijkt   een   aftandse   kar   waarmee   je   in   Belgïe   in   de gevangenis   belandt   als   je   hiermee   mensen   vervoert,   dit   wordt   een   lange   nacht.   We   zijn   met   6   toeristen   op   de   bus   en   allemaal   voelen   we   ons bedrogen want zelfs Jeannique krijgt met moeite haar benen tussen de zetels gewrongen. Vrij   14   nov:   Van   help   voor   het   vinden   van   een   hotel   is   geen   sprake   en   teneinde   raad   vragen   we   aan   2   Tsjechen   waar   zij   gaan   overnachten.   We stappen   mee   af   in   hotel   all   seasons   en   betalen   er   voor   de   suite   die   net   iets   groter   is   dan   een   kamer   in   een   F1   hotel.   Ze   hebben   maar   7   uur elektriciteit   en   je   mag   op   de   wifi   van   19   tot   21   uur,   laat   dat   nu   juist   de   uren   zijn   dat   gans   Myanmar   overbelast   is.   Zijn   we   nu   in   de   Birmese   versie   van fawlty   towers   beland?   We   laten   het   over   ons   gaan   en   kruipen   in   bed,   het   is   nu   4   uur   en   binnen   1   uurtje   stopt   de   airco.   Dat   zullen   we   geweten hebben want om half acht kunnen we echt niet meer blijven liggen in deze broeikas en kruipen we onder de douche. Na   een   zeer   karig   ontbijt   besluiten   we   deze   kamer   in   verlies   te   nemen   en   gaan   we   op   zoek   naar   een   echt   hotel.   We   vinden   onze   gading   in   hotel lux,   zeezicht   en   een   zwembad   moesten   we   echt   hebben   al   is   dit   een   flinke   hap   in   ons   budget   mede   doordat   de   andere   kamer   ook   betaald   is   maar we   gaan   onze   reis   niet   laten   verknallen   voor   100   Euro.   Een   half   uurtje   later   liggen   we   aan   het   zwembad   genietend   van   het   zicht   op   de   Golf   van Bengalen   waar   kleine   visserbootjes   liggen   te   dobberen.   Al   gauw   is   het   middag   en   gaan   we   zeevruchten   eten   in   een   lokaal   restaurantje.   Na   de middag   even   platte   rust   en   genieten   van   de   airco   want   we   hebben   het   nodig.   In   de   late   middag   duiken   we   de   zee   in   en   genieten   van   de   zachte golven   in   het   lauwe   zilte   water. Als   de   zon   begint   te   zakken   gaan   we   ons   fotomateriaal   ophalen   want   deze   zonsondergang   willen   we   absoluut   niet missen.   Alleen   hiervoor   was   het   zeker   de   moeite   om   te   veranderen   van   hotel.   Met   een   goed   gevoel   en   een   paar   honderd   foto's   rijker   gaan   we dineren   in   een   vis   restaurant;   de   gegrilde   visspiesjes   zijn   subliem,   nooit   aten   we   iets   beter   uit   de   zee.   De   dag   is   nu   echt   lang   genoeg   geweest   en doodmoe gaan we slapen. Za   15   nov:   Het   speelde   al   van   gisteren   in   mijn   hoofd   en   nu   ik   toch   wakker   ben   moet   het   er   van   komen.   Om   6   uur   spring   ik   mijn   bed   uit   om   te   gaan zwemmen   in   de   zee.   De   zon   begint   op   te   komen   en   er   lopen   al   een   paar   mensen   op   het   gazon.   Helemaal   alleen   lig   ik   om   20   na   6   te   dobberen   in de   lauwe   soep   en   ik   betrap   mezelf   er   op   dat   ik   luidop   aan   het   lachen   ben.   Ook   al   verklaarde   Jeannique   me   gek,   10   minuten   later   is   zij   er   ook   en meer   dan   een   half   uur   blijven   we   genieten   van   de   zonsopgang   en   het   heen   en   weer   varen   van   de   vissersbootjes.   Straks   beginnen   we   nog   van   de zee   te   houden   al   kun   je   dit   stukje   paradijs   niet   vergelijken   met   de   trieste   skyline   aan   de   Belgische   kust   of   de   Spaanse   costa's.   Na   een   degelijk ontbijt   gaan   we   inpakken   en   nog   een   paar   souvenirs   kopen   maar   dan   is   de   tijd   gekomen   om   naar   ons   vorig   hotel   te   stappen   want   daar   zal   de   bus ons   oppikken.   We   zijn   de   eerste   van   amper   7   passagiers   en   dus   krijgen   we   een   dubbele   zetel   per   persoon.   Ik   neem   helemaal   vooraan   plaats   zodat ik   wat   foto's   kan   nemen   en   eventueel   een   filmpje   kan   maken.   Eerst   rijden   we   door   prachtig   bebost   heuvelachtig   gebied   maar   eens   voorbij   Pathein zien   we   enkel   nog   eindeloze   kilometers   rijstvelden.   Eens   we   de   hoofdstad   naderen   gaat   het   traag,   zeer   traag   en   het   begint   trouwens   te   regenen. Gelukkig   houdt   het   op   als   we   uiteindelijk   rond   18   uur   de   bushalte   bereiken.   De   busbegeleider   regelt   direct   een   taxi   voor   ons   inclusief   goede   prijs maar   weigert   prompt   de   fooi   die   we   hem   willen   geven,   van   professionaliteit   gesproken.   Aangekomen   in   ons   guest   house   krijgen   we   terug   een superior   kamer   voor   de   prijs   van   een   standaard.   Ook   hier   hebben   we   zeker   geen   klagen.   We   sluiten   onze   dag   af   met   een   lekkere   maaltijd   in   de   Bg 56. Zo   17   nov:   Zoals   overal   in Azië   zijn   er   ‘s   nachts   overal   blaffende   honden   te   horen,   hierdoor   zijn   we   redelijk   vroeg   wakker.   Vandaag   is   het   shopping dag   ook   al   is   het   zondag   maar   dit   valt   een   beetje   tegen   want   het   is   feestdag   waardoor   de   grote   overdekte   markten   gesloten   zijn   net   zoals   elke maandag.   De   shopping   malls   daarentegen   zijn   altijd   open   7   dagen   op   7.   Om   kort   te   zijn:   we   vinden   alles   wat   we   van   plan   waren   mee   te   brengen naar   België,   de   souvenirs   voor   het   thuisfront   hadden   we   sowieso   al.   De   dag   vliegt   voorbij   het   enige   minpuntje   is   de   hitte   hier   in   de   stad.   Na   ons laatste diner maken we onze reistas klaar voor de terugreis. Het zit er nu echt bijna op. Ma   17   nov:   Er   staat   nog   een   walk   in   de   park   op   het   programma,   letterlijk   dan.   We   gaan   wandelen   in   het   park   dat   we   passeerden   toen   we   naar   de Shwedagon   pagode   stapten   nu   3   weken   geleden.   Je   betaalt   er   2000   K   per   persoon   maar   de   zichten   vanop   de   meters   en   meters   teakhouten vlonders   zijn   ronduit   adembenemend. Alleen,   aan   de   overzijde   is   de   bouwwoede   toegeslagen   zodat   we   de   helft   over   de   straat   moeten   omronden. We   voelen   ons   toch   wel   gejost.   We   gaan   een   laatste   keer   eten   in   restaurant   BBQ   en   horen   een   laatste   keer   iwirepiyourode,   of   beter   I   will   repeat your   order.   Het   kostte   ons   2   dagen   om   door   te   hebben   wat   ze   zegden.   Na   een   laatste   mixed   fruit   juice   in   het   winkelcentrum   zakken   we   af   naar   de   b &   b   waar   we   nog   wat   rusten   en   douchen.   Dan   is   ons   verblijf   voorbij   en   een   laatste   keer   kruipen   we   in   een   taxi...richting   luchthaven. Alles   verloopt prima en voor we het beseffen lopen we rond op Bangkok airport. Di   18   nov;   Rond   middernacht   stijgen   we   op   richting   Wenen   en   de   11   uur   verlopen   traag   maar   gestaag.   Nog   1   keer   een   dik   uur   wachten   en   we zitten   op   de   ochtendvlucht   van   7   uur   vanuit   Wenen   richting   Brussel.   Als   we   in   het   vliegtuig   rondom   ons   kijken   zien   we   bijna   alleen   zakenlui   die zichzelf   toch   zo   belangrijk   vinden   en   o   zo   vol   van   zichzelf   zijn.   We   beseffen   meer   dan   ooit   dat   we   terug   met   onze   twee   voeten   in   de   westerse consumptiemaatschappij   staan.   Ons   avontuur   is   nu   echt   definitief   voorbij.   Mijn   zus   Martine   brengt   ons   veilig   thuis   en   er   rest   ons   enkel   nog   de cadeautjes uit te delen.