myanmar

Myanmar

Myanmar Zondag 26 okt en maandag 27 okt: Kort na de middag rijden we naar Tielt want we laten de wagen daar. Voor een langere periode hebben we liever dat de auto toch wel in goede handen is. Rond 17 uur moeten we op de luchthaven zijn zodat we kwart voor 4 vertrekken. We checken in bij Austrian airlines, eten nog iets kleins en nemen dan afscheid van Lena en Jozef. Stipt op tijd hangen we in de lucht maar de service van Austrian voor hun kortere vluchten is ronduit triestig: ofwel een pakje zoute koekjes, ofwel een lokale leo-wafel. In Wenen hebben we net de tijd om even rond te neuzen in de duty free en weg zijn we, voor een vlucht van een dikke 10 uur naar Bangkok. Nu stelt de catering ons niet teleur al kan je het toch niet vergelijken met Turkish, Etihad of Qatar. Met een half uurtje vertraging landen we in Thailand en ook met een klein half uurtje vertraging vertrekken we naar ons einddoel: Yangon. Toch nog even verder zagen want de service van Thai airways is top! Terwijl ik nog paspoortcontrole aan het afronden ben rijdt Jeannique me al tegemoet met onze bagage, weer een opluchting rijker. Bij het wisselen van ons eerste geld gaat het al fout: één van onze gestreken 100 euro biljetten wordt niet aanvaard door die 2 poppemiekes achter een balie. Ik ga er mee naar een andere wisselagent en geen enkel probleem, komplete waanzin dus. Jeannique regelt ons gauw een taxi aan de basisprijs zijnde 8000 Kyat en een half uurtje later staan we voor ons hotel wat gelegen is op de 6de en 7de verdieping van een building, hoog en droog. De kamer is basic maar kraaknet, eindelijk kunnen we genieten van platte rust. Dinsdag 28 okt: Geen van ons beiden heeft goed geslapen maar na een verkwikkende douche gaan we rond kwart na 8 ontbijten. We kunnun buiten zitten op het dakterras maar zo tof is dat nu ook weer niet want de zon is al in die mate van de partij dat we bijna smelten op ons terras. Om 9 uur zijn we op weg richting Yangon river en maken er kiekjes van de haven en overzetbootjes. Dan bezoeken we de vlakbij gelegen Botataung paya met bijhorende tuin. Speciaal aan deze pagode is dat je in de zedi rond kan wandelen, zigzag gangen van boven tot onder bekleed met bladgoud. Is dit nog verering of platte decadentie? Ook de bijhorende tuin en bidplaatsen zijn hun 3 usd meer dan waard. Na dit bezoek stappen we richting Sule pagode en in Merchand street ontdekken we een eerste restaurantje waar we het aandurven om te lunchen. De noedels en vermicelli met kip zijn overheerlijk. Als we wat later door de winkelstraat lopen gaan de hemelsluizen open maar een vriendelijke juwelier biedt ons een schuilplaats aan inclusief stoel onder zijn luifel. Na een uurtje houdt het eindelijk op en via een bezoek aan een paar locale winkelcentra , bereiken we de Sule pagode. Deze is bijlange niet zo imposant als de vorige maar toch nog meer dan de moeite waard. Op onze terugweg naar het hotel kopen we tickets voor de nachtbus naar Mandalay, voor 30 euro hebben we 2 plaatsen in een vip bus met enkel 3 stoelen naast elkaar, eigenlijk te vergelijken met business class in een vliegtuig. Het enige mooie restaurant dat we al tegenkwamen is vlakbij ons hotel en we gaan er dan ook dineren. De kip met lenteui en gember is niet te versmaden. Na deze zware dag gaan we toch maar op tijd slapen want we moeten nog wat rust inhalen. Woe 29 okt: Allebei beter geslapen zitten we deze morgen rond 9u aan het ontbijt, en het is alweer heet op ons terras. Daarna moeten we alles terug inpakken want vanavond stappen we de bus op. Rond 10u zijn we op weg naar de Shwedagon paya en onderweg gaan we enkele hotels binnen om eens te vergelijken. We komen tot de conclusie dat we op een goeie plaats zitten en zullen dan ook reserveren voor onze laatste dagen van de reis. We zien de Shwedagon al vanop een afstand staan en of dat het zicht imposant is! We gaan binnen via de zuidingang waar twee griffioenen de ingang flankeren. Eerst schoenen afgeven daarna een overdekte trappenhal door met allerlei winkeltjes waar men offerandes verkoopt en boven aan de trappen ticket balie 8 usd per persoon. De eerste aanblik is overweldigend en we gaan eerst even zitten op de trappen van een bijtempel om alles te aanschouwen, het is groot, groter groots en als al wat blinkt hier goud is... amaai! We kuieren langzaam rond de paya met zijn honderden tempels en kleinere stoepa's en nemen rustig de tijd om de locals te observeren tijdens hun offerandes. Na een 4-tal uur houden we het voor bekeken en keren terug richting hotel. Onderweg bezoeken we een lokaal marktje waar allerhande voedingswaren aan de man gebracht worden: alle soorten zeevruchten, gewone vruchten, groenten, bloemen, kippenbillen, kippenborsten, kippenpoten, kippenlevers, kippendarmen, kortom alles. In de valavond gaan we terug eten in de B56 en daarna genieten we van een extra service van ons hotel want we krijgen een kamer om ons te douchen en om te kleden. Kwart na zeven vertrekken we naar het busstation en we doen over de dikke 20 km bijna anderhalf uur. Bij JJ travel aangekomen krijgen we een lekkere koffie en een weinig later staat onze VIP bus voor de deur. Dit hebben we in Belgie nog nooit gezien en ook een pools koppel dat mee is, kent deze reisformule niet. In feite staan er maar 12 rijen van 3 reuzenstoelen in de bus. Persoonlijk videoscherm en koptelefoon is er voor iedereen alsook spijs en drank. Ze kunnen er bij Austrian airlines nog iets van leren. Do 30 okt: De nacht vloog voorbij en om half zes staan we aan de bushalte van Mandalay. Eigenlijk staan we nog 15 km van Mandalay zodat we een taxi delen met het poolse koppel naar onze hotels. Wij hebben gekozen voor "A little bit of Mandalay" , een beetje buiten het centrum maar met prachtige kamers in een oase van rust. Tot rond de middag halen we wat slaap in en dan gaan we het centrum verkennen. We bezoeken onder andere Zeigi markt en onderweg leggen we een taxi vast voor morgen, hij zal ons een ganse dag rondrijden zodat we de omliggende dorpen kunnen bezoeken. Uiteindelijk vinden we een restaurant, V-cafe waar we het aandurven om te eten. Dit is een hippe keet waar frisse coctails en lekker eten geserveerd worden. Met de lokale bus rijden we naar het koninklijk paleis met zijn imposante uitkijktoren. Alles is er van teak gemaakt en nog in zeer degelijke staat. Na ons bezoek kuieren we nog wat langs het water rond het paleis en keren dan met een openluchttaxi, lees vrachtwagentje met banken in de laadruimte, terug naar ons hotel. De zoveelste douche doet alweer deugd en ons diner in het restaurant van het hotel mag er meer dan zijn. Nooit aten we betere kip met gember en varken in zoetzure saus. Topeten zou de Jeroen zeggen. Moe van al dat ronddraven in deze hitte kruipen we om 21 uur in ons bed. Vrij 31 okt: Na het ontbijt zitten we om 9u al in de taxi op weg naar Mahamuni paya, in deze boeddhistische tempel wordt er door de mannelijke gelovigen bladgoud geplakt, in die mate zelfs dat boeddha op een wrattenzwijn begint te lijken. Het steekt daar echt niet op een kilootje goud. We rijden door naar Amapura naar het Maha Ganayon klooster waar om en bij de 1000 monniken, jong en oud in immense rijen staan aan te schuiven voor hun maaltijd. Op weg naar Sagaing stoppen we aan de Shwe kyat kya paya waar we een mooi uitzicht hebben op Sagaing hill. Op Sagaing hill bezoeken we twee van de talrijke pagodes die hier het landschap domineren. Bij het beneden rijden bezoeken we een school die volledig draait op donaties, van heinde en ver zitten hier vaak kleine kinderen waarvan de ouders zich geen andere vorm van onderwijs kunnen veroorloven. Ze zijn dan ook meestal voor maanden van huis. Na de lunch rijden we door naar Inwa en we worden met een bootje naar de overkant gebracht en rijden dan verder met paardenkar voor een rondrit van 2uur waar we verschillende sites bezoeken. We rijden terug naar Amapura voor een nieuw hoogtepunt van onze reis: de zonsondergang bij U Bein bridge, onwaarschijnlijk mooi en onvergetelijk. Bij het terugrijden gaan we naar het station voor info want overmorgen willen we over het Gokteik viaduct naar Hsipaw. Za 1nov: We hebben fietsen gehuurd en rijden eerst naar het station om tickets te kopen naar Hsipaw in upperklas betalen we 4000 kyat per persoon voor een ritje van 11 uur. Vervolgens rijden we naar de goud bewerkers en zien we welke intensieve arbeid er nodig is om bladgoud te produceren. Aan de rivier snuiven we de sfeer op van de haven en spreken er met een jonge franse manager die een nieuw concept op poten heeft gezet met een superdeluxe cruiseboot topdek zwembad inclusief. Zijn maidentrip gaat door op 15 november en we wensen hem veel succes. We rijden verder stroomopwaarts en duiken via de bloemenmarkt terug het centrum in. In het V cafe eten we gegrilde gambas en kippenbrochetten en of het smaakt....het is hier goed vertoeven. In een verschroeiende hitte rijden we naar de voet van Mandalay hill waar we enkele pagodes bezoeken waaronder de Kuthodaw paya welke 1744 kleine pagodes heeft met in elk een stenen blad naar verluidt het grootste boek ter wereld. De obligate klim naar de top van Mandalay hill was achteraf gezien een beetje overbodig, meer dan 900 trappen voor een beetje kitch en een mooi zicht. Als we beneden komen begint het al te schemeren en haasten we ons dus terug naar ons hotel. We hebben een pittig fietsdagje achter de rug en het avondeten smaakt ons des te meer. Zo 2 nov: Om 10 na 3 uit de veren want om half vier komt de taxi ons oppikken, of ten minste dat zou hij moeten. Uiteindelijk hebben we 5 minuten over als we de trein van 4 u instappen, bedankt voor de stress mr. taxi. Over de treinrit kunnen we kort zijn: het ijzeren vehikel hotst en botst er maar op los en slingert zich een weg door het platteland. In zigzag beklimmen we de heuvels om uiteindelijk na 8 uur dooreen geschud te zijn ons doel te bereiken. Het Gokteik viaduct wordt stapvoets overschreden want deze ijzeren reuze meccano staat er al sinds 1901 en moet zo weinig mogelijk belast worden. Toch wel enkele spannende minuten beleefd. Na nog eens 3 uur tussen de heuvels te laveren komen we aan in Hsipaw waar de eigenaar van Tai house ons staat op te wachten. Tai house is een nieuw hotel, volledig in laagbouw, waar het goed vertoeven is in tijdeloze rust. Na een bezoek aan een klooster genieten we van een voortreffelijk diner en kruipen dan letterlijk in ons bed. Ma 3nov: Om 10 voor 6 uit de veren want om half 7 pikt een minibusje ons op en we moeten eerst nog ontbijten. Tijdens ons ontbijt heeft de eigenaar geregeld dat het busje slechts om 7 uur zal komen en hij geeft ons gratis met zijn privéwagen een rondrit door het stadje. Hij vertelt honderduit over de prinsen van Hsipaw. Volgens ons vertelt hij niet alles en we vermoeden zelfs dat hij er familie van was, gezien de grootte van het domein waar we vertoeven. Uiteindelijk zetten we ons om half 8 In beweging richting Mandalay met een razendsnelle minibus, alleen, hij stopt wel duizend en een keer. Bij de stop in Pin u Lwin waar de locals gaan lunchen kopen we in een shopje honing uit de locale bijenkasten die we overal onderweg zagen. Uiteindelijk zijn we om 13u30 terug in Mandalay en hebben dus nog 4 uur de tijd om wat rond te kuieren want om 17u30 vertrkken we naar Bagan. Terug de bus in dus en ditmaal voor een rit van 5 uur op slecht verharde weg in de donkere nacht. Als we rond 22 uur aankomen in B&B Empress checken we in, nemen een douche en kruipen in ons bed. Di 4 nov: Ontbijten doen we op het dakterras om daarna 2 fietsen te huren want we willen de omgeving verkennen. De weg naar Old Bagan loopt constant op en af maar vooral op, gelukkig vallen de fietsen nogal mee. Als we ons ticket voor de Bagansite gaan kopen krijgen we het meteen aan de stok met de beambten omdat ze meer vragen in kyat dan dollars. We weigeren dit supplement te betalen en vertrekken zonder ticket maar een weinig later hebben we de politie op onze nek en kunnen dus niet anders dan afdokken. Hieruit blijkt duidelijk dat alles hier nog in handen is van het leger je ziet alleen geen uniformen meer. We bezoeken een opeenvolging van tempels onder een broeierig hete zon en toevallig botsen we op de pagode welke uitgebouwd is om de zonsondergang te bekijken. Daar het toch al na 16 uur is besluiten we een strategische plaats in te nemen en daar te blijven, gelukkig hebben we juist drank gekocht. De zonsondergang valt wat tegen want er zijn teveel wolken aan de horizon. We vertrekken in de schemering met onze fietsen zonder verlichting leuk is anders maar het was het waard. In het pikdonker bereiken we heelhuids ons hotel. De eigenaar raadt ons aan te gaan dineren in 7 sisters restaurant, de zaak draait nog proef en gaat officieel open op 15 november, maar het eten is er top! Na nog maar eens een prachtige maar bloedhete dag genieten we van de airco op onze kamer voor we gaan slapen. Wo 5 nov: Na het ontbijt springen we terug op de fiets en rijden naar Nyaund U, het backpackers oord van Bagan waar ook de meeste reisbureaus en busmaatschappijen zijn. We kopen er tickets voor de nachtbus naar Inle en de halve daguitstap naar Mount Popa. We kuieren wat rond op de lokale markt en gaan dan naar de Shwezigon pagode. Steeds meer vragen we ons af waar de bakken geld van de donaties naartoe gaan. Daarna begeven we terug naar de tempelvlakte en als we bij de Alo pyi aankomen begint het zowaar te regenen, gelukkig stopt het na een kwartiertje en kunnen we onze tocht verder zetten. We nemen een late lunch vlak bij de Ananda tempel en gaan die dan ook bezoeken, gevolgd door de imposante That Byin nyu tempel. Als we hier klaar zijn is het kwart na 4 en haasten we ons naar de vlakbij gelegen kade waar we een boot gereserveerd hebben. Een weinig laten zitten we met zijn tweeën op het water want we hebben de boot van 12 personen voor ons alleen. Meer dan 1 uur dobberen we op de Ayeyarwaddy river tot zonsondergang. Terug naar het hotel in het donker met de fiets maar we beginnen eraan te wennen. Dineren doen we terug in het 7 sisters restaurant en maken er een praatje met de uitbaatster, ze heeft 17 jaar in Nederland gewoond en start nu deze zaak op in haar geboorteland. Do 6 nov: Deze keer geen loden zon bij het ontbijt maar regen. De overblijfselen van een zware storm boven Bangladesh hangen nu boven Myanmar maar vooral her zuidelijk gedeelte heeft er last van. Er zouden in Yangon al overstromingen zijn. Om 9 uur vertrekken we naar Mount Popa en blijkt dat we geen busticket hebben maar eentje voor een taxi, we pikken vlakbij enkel nog een Duitser op en weg zijn we. Als we anderhalf uur later aan de rots van Popa aankomen is het nog steeds miezerig. Gelukkig is de beklimming van de 700 trappen volledig overdekt maar boven zien we geen steek want we zitten in de wolken en het regent nog steeds. In de gutsende regen rijden we terug naar Bagan waar we onderweg een motorijder met passagier door het vele water op de weg een gracht zien induiken, gelukkig zonder erg. Aangekomen in het hotel gaan we wat rusten want het regent nog steeds pijpenstelen. Rond 3 uur gaan we weer op stap nu richting rivier achter ons hotel waar we een mooie tempel ontdekken met bijna enkel locals. Velen vragen dan ook om met ons samen op de foto te mogen, stilaan worden we beroemd. Op de terugweg kopen we in klein shopje drank en de vrouw nodigt ons direct uit naar haar woonkamer waar de Birmese Foo Fighters aan het oefenen zijn, stevig rock en verre van slecht. Als klap op de vuurpijl mogen we van de bazin van de seven sisters morgen naar het huwelijksfeest van haar zus komen. Afspraak rond 9 uur wat we in dank aannemen. Vrij 7 nov: Eerst gaan we een kijkje nemen naar het huwelijk en bedanken nog eens voor de uitnodiging. Vandaag heeft Jeannique geen zin om te fietsen en dus trekken we te voet naar Old Bagan. Op deze wijze bezoeken we ook eens de tempels die we anders altijd voorbij fietsten. Op een lokaal markje zaagt een verkoopster ons de oren van het hoofd om een mooi verlakte baboo mok te ruilen voor twee staaltjes parfum, waar Jeannique uiteindelijk mee instemt. In het archeologisch museum hebben we nog maar eens ambras met het staatsapparaat wanneer de lokale vrouwen met grote handtassen wel binnen mogen en wij ons rugzakje moeten achter laten. Jeannique neemt dit niet en gaat aan de balie haar geld terugeisen wat haar nog lukt ook. We gaan onze frustratie opeten in de Moon, een vegetarisch paradijs. Op de terugweg gaan we op zoek naar de longneck woman maar we vinden enkel een vrouwtje die artisanaal sigaren aan het rollen is. We geven haar een pen en krijgen spontaan een groene sigaar cadeau. Langzaam zakken we af naar ons hotel en wat later worden we opgepikt door de afhaalservice van de bus maatschappij, lees een kleine pickup met plastieken krukjes als zitjes. In het is al 10 voor 7 als we het busstation bereiken en minder dan een kwartier later zijn we aan het hotsebotsen richting Inle. We hebben een vrij voorzichtige chauffeur waar we wel blij om zijn want de weg is smal en de afgronden heel diep. Za 8 nov: Rond half 4 stopt de bus voor de personen die naar Inle willen, we staan in een godvergeten straat maar toch staan er 2 personen te wachten: eentje met motortaxi waar we graag gebruik van maken, een andere die ons midden in de nacht twee tickets voor de Inle site komt verkopen. Het is hier afdokken of je vertrekt niet eens naar je hotel. Rond 4 uur staan we voor het Sandalwood hotel en gelukkig leven ze een beetje met ons mee want we krijgen direct een kamer ondanks het vroege uur. We gaan dan ook nog enkele uren pitten voor we de stad gaan verkennen. Iets na 9 uur gaan we op stap en we zitten op 2 minuten van het kanaal dat naar het meer loopt. Een ongelofelijke wirwar van boten en bootjes transporteren zowat alles wat van het meer komt en er naartoe gaat: tomaten (miljoenen), lenteui, boontjes, meer groenten, houten bakken, bidons brandstof, locals en niet in het minst toeristen. Dit is eigenlijk een beetje het bruisende Azië wat we nog niet gezien hadden. We regelen direct een boot voor morgen en trekken verder het stadje in na eerst een ganse tijd op de pier alles goed geobserveerd en gefotografeerd te hebben. Bij de Italiaan, nou ja, gaan we pizza en pasta eten maar eigenlijk gaan we toch liever voor de lokale keuken. Gesmaakt heeft het wel en de wifi werkt er, zij het heel traag. We bezoeken nog de lokale overdekte markt en op onze terugweg naar het hotel vinden we een Brits koppel die mee wil met de boot om vanavond de zonsondergang te beleven op het water. We maken prachtige foto's van mens en natuur en gaan met een goed gevoel eten in Min Mins restaurant, een aftands stulpje om te zien maar zeer gekend voor de lekkere keuken. Inle valt reuze mee, we gaan ons hier amuseren. Zo 9 nov: Kwart voor acht en we zitten in de boot voor een dagtocht op het meer. Onze eerste stop: een bezoek aan de zilversmeden, mooie dingen maar zeker duurder dan in Belgie. We varen door naar de giraffenvrouwen die aan het weven zijn en vragen ons echt af hoe ze het klaarspelen rond te lopen met zo'n hoop ijzerwerk rond hun hals. Er is ook een atelier waar de befaamde paraplu's gemaakt worden, er wordt onderscheid gemaakt tussen deze voor de zon die wit zijn en die voor de regen die een kleurtje hebben. Onze volgende stop is de grote paya aan de overkant van het meer het is een van de vele en zeker niet de indrukwekkendste maar we zij hier nu en willen hem gezien hebben. In een vrij grote weverij krijgen we uitleg over hoe uit lotus stengels ragfijne draden gewonnen worden om te verweven tot stoffen die 10 maal duurder zijn dan zijde. De uitleg is heel interessant, de prijzen waren net boven ons budget. ..daarna varen we verder en houden halt op een kleine werf waar de vermaarde boten vervaardigd worden en komen te weten dat een groot exemplaar waar wij nu mee varen 2500 dollar kost en een kleine vissersboot 800 dollar, beiden wel zonder motor. De sigarenmaaksters rollen er lustig op los en na een kleine donatie krijgen we er eentje cadeau met de zoete tabak die enkel in Inle te verkrijgen is, tijdens onze laatste avond maken we ze soldaat. Na een lunch op het water varen we door honderden meters tomaten planten op watercultuur, geen wonder dat we hier zoveel vrachtwagens met tomaten zien vertrekken naar alle windstreken van Myanmar. Onze laatste stop moest het hoogtepunt worden maar is eigenlijk de ontgoocheling van de dag. We hebben het over het kattenklooster met door hoepels springende katten maar uiteindelijk zien we twee exemplaren: een kater die prompt wegloopt en een hoogzwangere kattin. Het volledig teakhouten klooster was wel de moeite waard. Rond 15 uur staan we terug aan wal. We willen tickets kopen om morgen nacht te vertrekken maar alles is uitverkocht. Toch is de ontgoocheling niet groot want het is hier goed vertoeven in Inle en een extra dagje zien we hier gerust nog zitten, ook voor Sandalwood hotel is het geen probleem dat we nog een extra dagje blijven. We spoelen alle impressies door met een lekkere mojito en daarna eten we lekkere pannenkoeken met tomaat, ui, kaas en ei. Ook al hebben we veel in de boot gezeten het was een vermoeiende dag en al gauw liggen we in slaap. Ma 10 nov: Vandaag gaan we fietsen. We vertrekken in noordelijke richting en bezoeken het klooster met de ovale ramen, sowieso het meest gefotografeerde klooster van Myanmar. We hebben geluk want de monniken komen juist binnen voor het ochtend gebed en we zijn nog de enige bezoekers. We kunnen dus fotograferen naar hartelust. Toevallig lezen we in de Lonely planet een artikeltje over de Red mountain Estate een van de weinige wijngaarden met proeverij in Myanmar en dat op fietsafstand. De afstand valt heel goed mee enkel de laatste klim leggen we te voet af wegens te weinig versnellingen op de fiets. We kiezen voor de proeverij van 4 wijnen en vinden ze maar niets. Alsnog bestelt Jeannique een glas Inle Valley White en deze valt best in de smaak. Je kan er ook op de wijngaard eten en het zicht is niet alleen adembenemend het eten is er ook voortreffelijk. We nemen een totaal andere weg terug en bezoeken nog een aantal pagoden en kloosters maar na Bagan is het moeilijk om nog een wow gevoel te krijgen. We aperitieven bij Min Min en gaan dan onze home cooking verorberen die we gisteren besteld hadden. We zijn nu meer dan overtuigd: de Birmese keuken is top! ‘s Avonds regelen we in het hotel nog een overnachting in Yangon zodat we overmorgen met een gerust gemoed terug naar de hoofdstad kunnen. Di 11 nov: Dinsdag wordt een wandeldag, na het ontbijt is het tijd om in te pakken en zetten onze bagage al in de lobby. Daarna nemen we nog wat sfeerbeelden op de locale markt. We maken er een snipperdag van en trotseren de 6 - 7 km richting wijnboer. De fles droge witte Inle wijn hebben we dan ook meer dan verdiend en ze gaat voortreffelijk bij onze zoet zure kip en jumbo burger. Op de terugweg mogen we mee met een jonge gast aan het stuur van een road helicopter, lees mini tractor met 2 wielen en harley stuur met een karretje er aan. Ze zijn zo vriendelijk meneer. We kuieren nog wat langs de boten en gaan dan aftellen voor ons vertrek met de luxe coaster. Het moet gezegd, de bus van JJ-company was veruit de indrukwekkenste maar deze mag er ook best zijn. Na wat hotsebotsen tot voorbij Kalaw zijn we op betere wegen en vallen we in slaap op de tonen van pink floyd. Woe 12 nov: Rond kwart voor 6 stoppen we ergens tegen Bago waar wij er uit moeten want we willen direct door naar de gouden rots. We worden gevoerd door een open lucht karretje tot aan de bushalte en minder dan 10 minuten later zitten we op de bus naar de gouden rots in het oosten. Dit dank zij een vriendelijke birmees die enkel aan de hand van een foto van de rots begreep wat we wilden en alles regelde voor ons want het was eigenlijk een bus voor birmezen zonder toeristen. Als we rond 10 uur aankomen kunnen we direct een bus regelen naar Yangon want we hebben een kamer kunnen bemachtigen in onze vaste b en b. Als sardines zitten we in een camion als we finaal omhoog rijden richting rots. Je kan je niet voorstellen hoeveel geld met deze vereringen gemoeid gaat. Een arme zonder benen wordt onderweg straal genegeerd op een paar na maar voor de rest lekker bladgoud gaan plakken op een grote steen. Wij vinden het alvast waanzin al zien ze wel erg graag de toeristen komen. Voor dit bezoekje telden we 22000 kyat neer, dat zijn 11 grote bieren van 75 cl hier op café, maar je moet het gezien hebben. Om 13 uur staan we terug beneden in het dorp, wisselen ons busticket voor 16 uur naar eentje voor 14 uur en gaan dan eten in een lokale tent waar we met een bang hartje vermicelli met gebakken kip bestellen. De jonge baas, die trouwens unief gedaan heeft stelt ons in degelijk engels gerust dat alles bereid en gereinigd wordt met flessen water. We hebben het ons niet beklaagd, het voedsel is zo lekker dat we er nog eentje bestellen en we krijgen er nog elk een dagsoep gratis bovenop alsook een stuk watermeloen. Met een grote fles bier er bij betaalden we een dikke 5 Euro en ziek, nee helemaal niet. Terug de bus in naar Yangon voor en dikke 4 uur en dan nog een dik half uur taxi maakt dat we om 19 uur in onze b & b zijn waar we een superior kamer krijgen voor de prijs van een standaard kamer. We bestellen tickets voor de bus naar de bengaalse kust morgenavond, gaan nog iets eten in de bg 56 en kruipen dan doodmoe in ons king size bed, boeken toe. Do 13 nov: Tot 11 uur blijven we rondkuieren in het hotel het is bloedheet in Yangon en we zoeken wat verkoeling in een shopping mall waar we al eens rondkijken wat we allemaal kunnen meebrengen naar huis. We eten daar ook een hapje, ze hebben er van die lekkere Portugese pasteitjes en espresso. Vervolgens bezoeken we de overdekte markt waar zowat alles van het land te verkrijgen is, van het goedkoopste t-shirt tot de duurste parels. Terug zoeken we verkoeling in de hippe Bbq cafe maar de snacks zijn er te pikant en het bier te lauw. Rustig aan zakken we af naar ons hotel want we moeten nog de bus op naar Ngwe Saung beach. De beloofde super coaster blijkt een aftandse kar waarmee je in Belgïe in de gevangenis belandt als je hiermee mensen vervoert, dit wordt een lange nacht. We zijn met 6 toeristen op de bus en allemaal voelen we ons bedrogen want zelfs Jeannique krijgt met moeite haar benen tussen de zetels gewrongen. Vrij 14 nov: Van help voor het vinden van een hotel is geen sprake en teneinde raad vragen we aan 2 Tsjechen waar zij gaan overnachten. We stappen mee af in hotel all seasons en betalen er voor de suite die net iets groter is dan een kamer in een F1 hotel. Ze hebben maar 7 uur elektriciteit en je mag op de wifi van 19 tot 21 uur, laat dat nu juist de uren zijn dat gans Myanmar overbelast is. Zijn we nu in de Birmese versie van fawlty towers beland? We laten het over ons gaan en kruipen in bed, het is nu 4 uur en binnen 1 uurtje stopt de airco. Dat zullen we geweten hebben want om half acht kunnen we echt niet meer blijven liggen in deze broeikas en kruipen we onder de douche. Na een zeer karig ontbijt besluiten we deze kamer in verlies te nemen en gaan we op zoek naar een echt hotel. We vinden onze gading in hotel lux, zeezicht en een zwembad moesten we echt hebben al is dit een flinke hap in ons budget mede doordat de andere kamer ook betaald is maar we gaan onze reis niet laten verknallen voor 100 Euro. Een half uurtje later liggen we aan het zwembad genietend van het zicht op de Golf van Bengalen waar kleine visserbootjes liggen te dobberen. Al gauw is het middag en gaan we zeevruchten eten in een lokaal restaurantje. Na de middag even platte rust en genieten van de airco want we hebben het nodig. In de late middag duiken we de zee in en genieten van de zachte golven in het lauwe zilte water. Als de zon begint te zakken gaan we ons fotomateriaal ophalen want deze zonsondergang willen we absoluut niet missen. Alleen hiervoor was het zeker de moeite om te veranderen van hotel. Met een goed gevoel en een paar honderd foto's rijker gaan we dineren in een vis restaurant; de gegrilde visspiesjes zijn subliem, nooit aten we iets beter uit de zee. De dag is nu echt lang genoeg geweest en doodmoe gaan we slapen. Za 15 nov: Het speelde al van gisteren in mijn hoofd en nu ik toch wakker ben moet het er van komen. Om 6 uur spring ik mijn bed uit om te gaan zwemmen in de zee. De zon begint op te komen en er lopen al een paar mensen op het gazon. Helemaal alleen lig ik om 20 na 6 te dobberen in de lauwe soep en ik betrap mezelf er op dat ik luidop aan het lachen ben. Ook al verklaarde Jeannique me gek, 10 minuten later is zij er ook en meer dan een half uur blijven we genieten van de zonsopgang en het heen en weer varen van de vissersbootjes. Straks beginnen we nog van de zee te houden al kun je dit stukje paradijs niet vergelijken met de trieste skyline aan de Belgische kust of de Spaanse costa's. Na een degelijk ontbijt gaan we inpakken en nog een paar souvenirs kopen maar dan is de tijd gekomen om naar ons vorig hotel te stappen want daar zal de bus ons oppikken. We zijn de eerste van amper 7 passagiers en dus krijgen we een dubbele zetel per persoon. Ik neem helemaal vooraan plaats zodat ik wat foto's kan nemen en eventueel een filmpje kan maken. Eerst rijden we door prachtig bebost heuvelachtig gebied maar eens voorbij Pathein zien we enkel nog eindeloze kilometers rijstvelden. Eens we de hoofdstad naderen gaat het traag, zeer traag en het begint trouwens te regenen. Gelukkig houdt het op als we uiteindelijk rond 18 uur de bushalte bereiken. De busbegeleider regelt direct een taxi voor ons inclusief goede prijs maar weigert prompt de fooi die we hem willen geven, van professionaliteit gesproken. Aangekomen in ons guest house krijgen we terug een superior kamer voor de prijs van een standaard. Ook hier hebben we zeker geen klagen. We sluiten onze dag af met een lekkere maaltijd in de Bg 56. Zo 17 nov: Zoals overal in Azië zijn er ‘s nachts overal blaffende honden te horen, hierdoor zijn we redelijk vroeg wakker. Vandaag is het shopping dag ook al is het zondag maar dit valt een beetje tegen want het is feestdag waardoor de grote overdekte markten gesloten zijn net zoals elke maandag. De shopping malls daarentegen zijn altijd open 7 dagen op 7. Om kort te zijn: we vinden alles wat we van plan waren mee te brengen naar België, de souvenirs voor het thuisfront hadden we sowieso al. De dag vliegt voorbij het enige minpuntje is de hitte hier in de stad. Na ons laatste diner maken we onze reistas klaar voor de terugreis. Het zit er nu echt bijna op. Ma 17 nov: Er staat nog een walk in de park op het programma, letterlijk dan. We gaan wandelen in het park dat we passeerden toen we naar de Shwedagon pagode stapten nu 3 weken geleden. Je betaalt er 2000 K per persoon maar de zichten vanop de meters en meters teakhouten vlonders zijn ronduit adembenemend. Alleen, aan de overzijde is de bouwwoede toegeslagen zodat we de helft over de straat moeten omronden. We voelen ons toch wel gejost. We gaan een laatste keer eten in restaurant BBQ en horen een laatste keer iwirepiyourode, of beter I will repeat your order. Het kostte ons 2 dagen om door te hebben wat ze zegden. Na een laatste mixed fruit juice in het winkelcentrum zakken we af naar de b & b waar we nog wat rusten en douchen. Dan is ons verblijf voorbij en een laatste keer kruipen we in een taxi...richting luchthaven. Alles verloopt prima en voor we het beseffen lopen we rond op Bangkok airport. Di 18 nov; Rond middernacht stijgen we op richting Wenen en de 11 uur verlopen traag maar gestaag. Nog 1 keer een dik uur wachten en we zitten op de ochtendvlucht van 7 uur vanuit Wenen richting Brussel. Als we in het vliegtuig rondom ons kijken zien we bijna alleen zakenlui die zichzelf toch zo belangrijk vinden en o zo vol van zichzelf zijn. We beseffen meer dan ooit dat we terug met onze twee voeten in de westerse consumptiemaatschappij staan. Ons avontuur is nu echt definitief voorbij. Mijn zus Martine brengt ons veilig thuis en er rest ons enkel nog de cadeautjes uit te delen.